فرازی از وصیت نامه شهید محمدجواد میری

امام زمان(عج) منتظر شماست که شما را بشناسد. قلب خود را پاک کنید و همچنان محکم و استوار بر عقیده و ایمان خود باشید و زمان را برای ظهور حضرتش آماده و مهیا سازید.

(تـاریخ شـهادت :۱۳۶۱/۰۴/۲۹)

(مـحل شـهادت :شلمچه)

منبع:https://www.golzar.info/

 «الغریب من لم یکن له حبیب»

سخت تنها شده‌ام، و خیلی خوب تنهایی و بی‌کسی را حس می‌کنم و از آن رنج می‌برم. دائم تصورم این است که شاید اگر پدر می‌داشتم از این بهتر بودم. البته آن پدری که من داشتم، مسلّماً چنین نمی‌شد، بلکه پدری مانند پدرهای شهیدان. جداً حسرت می‌خورم به شهیدان، هم از لحاظ خودشان و هم از لحاظ خانواده‌شان. این خانواده‌هایشان اینگونه بوده‌اند که خودشان به مقام شهادت رسیده‌اند.

این خانواده‌هایشان اینگونه بوده‌اند که خودشان به مقام شهادت رسیده‌اند. هر وقت احمد و علی را می‌بینم و اینرا می‌بینم که اینها چقدر خوب هستند و صاف و پاک و خالص همه از پدرشان می‌بینم، واقعاً عجب پدر خوبی بوده است. هر وقت علی امین را می‌بینم که چقدر پسر خوب و پاکدل و مخلص و باصفایی است، از پدر و مادرش می‌بینم که توانستند فرزندان گُلی اینگونه تحویل جامعه بدهند، زهی سعادت.

خلاصه، این چند وقته عجیب خود را بدبخت دیده‌ام، که از هر جهت عقب افتاده‌ام. نه قلبی پاک داریم و نه عقلی کامل و نه علمی نافع و تازه از همه هم به خود مغرورتریم.

عجیب است، جداً دنیا جای عجیبی است، همه چیز با هم مخلوط شده است و خیلی پیچیده شده است. بهترین راه نجات را آدمی با تقوی پیدا می‌کند. اگر باتقوی باشیم، همه چیز حل است و عالم با اینهمه عظمت و پیچیدگی در نظرمان کوچک می‌آید. دیگر حسد نداریم، حبّ دنیا نخواهیم داشت و گناه نمی‌کنیم و فکر گناه هم به سرمان نمی‌آید، آن چه از اینهمه عمرم فهمیده ام اینستکه باید همه چیز را با ناله برای خدا در دل نیمه‌های شب حل کرد. تنها راه، زاری و اشک ریختن درِ خانه خداست، تنها این بدرد می خورد و بس، و اگر اینرا تنها داشته باشی، همه چیز داری، و اگر نداشته باشی، هرچه داری یا پوچ است و یا از دست رفتنی، حتی اخلاق اسلامی. اشک برای خداست که دل را جلا می‌دهد و دل که جلا یافت جایگاه خدا می شود. پس فقط باید دنیا را که چند صباحی نیست، یا ناله به درگاه خدا گذراند. زود است که بگذرد و به دار باقی پای نهیم؛ انشاءالله

الاحقر علیرضا بلورچی
10/40 شب - 65/11/10

یک ماه بعد از این یادداشت، علی در شب 12 اسفند 1365 همراه 4 نفر از هم‌کلاسی‌هایش به شهادت رسید.

برگرفته از سایت :https://www.mashreghnews.ir

روح شان شاد و راه شان پررهرو باد.

منبع : www.fatehan.ir

حادثه تلخ بود و عظیم .

تسلیت به خانواده محترم درگذشتگان.

تسلیت به همه ملت ایران که اینان فرزندان رشید ملت بودند.

پ ن : ان شاالله اطلاع رسانی صورت بگیره و به احترام روح مطهر این شهیدان و تن خسته

آتش نشانانی که هم داغ ازدست رفتن دوستانشان را دارند هم چندین روز مداوم است

مشغول به کار در محل حادثه هستند , چهارشنبه سوری را تعطیل کنیم.

شهید محمدمهدی طالبی هر وقت حقوقش را می گرفت، مبلغی از آن را جدا می کرد و می گفت: می خواهم با این پول کرایه نماز گزارانی را که برای ادای نماز جمعه به قروه می روند را بپردازم. 

به گزارش پیشمرگ روح الله، شهید محمدمهدی طالبی فرزند کرمعلی و مریم خانم در اولین روز از فروردین ماه سال 1341 در شهر سریش آباد از توابع شهرستان قروه دیده به جهان گشود. محمد مهدی تا سال اول دبیرستان به تحصیلاتش ادامه داد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با تأسیس وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران به استخدام اداره اطلاعات استان کردستان درآمد و به عنوان سرباز گمنام امام زمان (عج) جامه خدمت به ایران اسلامی را به تن کرد.

 شهید طالبی از جمله افرادی بود که هر سال وصیت نامه اش را تجدید می کرد. هر وقت حقوقش را می گرفت، مبلغی از آن را جدا می کرد و می گفت: می خواهم با این پول کرایه نماز گزارانی را که برای ادای نماز جمعه به قروه می روند را بپردازم.

 شهید طالبی با توجه به جاذبه ای که داشت، جوانان را به ورزش تشویق می کرد و با همین روش مانع منحرف شدن جوانان می شد. در میان جوانان و نوجوانانی که برای ورزش به سالن ورزشی می رفتند، تعدادی وضعیت مالی مناسبی نداشتند و توانایی لازم جهت خرید کفش و لباس ورزشی را نداشتند، شهید طالبی وقتی متوجه این موضوع می شد، با هزینه شخصی خود برای بچه های کفش و لباس ورزشی تهیه می کرد.

 شهید طالبی پس از سال ها تلاش در راستای تحقق آرمانهای مقدس انقلاب اسلامی، در روز بیست و هفتم دیماه سال 1366 در حین انجام مأموریت و بر اثر تصادف در حوالی روستای گنجی از توابع شهرستان قروه مجروح و به بیمارستان مباشر کاشانی همدان منتقل شد ولی در بیمارستان روح منورش به سوی ملکوت اعلی پر کشید و در جوار شهیدان مأوی گزید و پیکر پاک و مطهرش در گلزار شهدای شهر سریش آباد مدفون شد. از این شهید عزیز چهار فرزند دختر به یادگار مانده است.

منبع: پیشمرگ روح الله (http://pmrk.ir/news/440.html)